Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Naamloos
Naamloos

Home - Profile - Archives

La Primavera

Posted on 24/3/2009 at 13:27 - 0 Comments - Post Comment - Link

De lente is begonnen en de harten van de wielerfans gaan vanzelf sneller kloppen. Het decor van La Primavera was weer schitterend. Zeker geholpen door de zon die als lichte deken over de daken van San Remo viel. Veel zonniger nog dan het schilderwerk van de Florentijnse schilder Botticelli uit de vijftiende eeuw. Hij maakte zijn eigen Primavera. De enige gelijkenis met de wielerwedstrijd Primavera is dat ze me allebei tegenvallen. Dat van de Primavera van Botticelli niet precies duidelijk was wat de schilder ermee wilde uitdrukken valt te zien. Ik probeer ook ieder jaar weer uit te vinden wat de organisatie van Milaan-San Remo met die koers wil. Natuurlijk, de namen van de streken, plaatsen, heuvels, ploegen en de Italiaanse favorieten klinken als een klok. Cipressa, Pozzato, Aqua e sapone, Nibali, Poggio, Scarponi.Prachtig. En het maakt het verhaal van La primavera natuurlijk veel mooier. Maar aan het einde blijf je bij Milaan-San Remo altijd met een onbevredigd gevoel zitten. Alsof je in een restaurant met een Michelinster hebt gegeten zonder goddelijk dessert.
Deze editie van La Primavera had wel iets moois, zelfs op de finish was het genieten. Niet Scarponi, Pozzato of Di Luca maar een Brit van het Isle of Man. Ook zijn naam klinkt mooi: Cavendish. In een uiterste krachtsinspannig trok hij zijn fiets in het tempo dat alleen de benen van Cavendish aankunnen. Twee versnellingen meer hebben de spieren van deze man dan alle sprintconcurrenten zoals Boonen en Hushovd. Haussler dacht dat hij gewonnen had maar met een onheilspellende blik keek hij naar links. Cavendish keek alleen naar de streep. Hij vrat zijn prooi op met huid en haar. Net op tijd. Hij hield een centimeter over voordat hij etend de afgrond in gevallen zou zijn. Een mooie winnaar die nog veel gaat winnen. Hij is zo snel iedere sprint waar Cavendish de ruimte heeft welhaast oneerlijk is. Toch is het weer een sprinter die de Primavera op zijn naam schrijft. Petacchi, Zabel, Freire, Cippolini, Cavendish. Ook Boonen in goede vorm is in staat om de wedstrijd te winnen. En dat komt omdat die wedstijd niet zwaar genoeg is om echt tot de eredivisie van voorjaarsklassiekers te mogen horen. Het is vooral de buitenkant die het mooi maakt. De zon, San Remo, de oranje daken, mooie namen, het prachtige parcours. Toch zit ik vooral op het puntje van mijn stoel als de wedstrijd zo hard is dat sprinters genadeloos uit het wiel worden gereden door echte mannen, eendagsspecialisten. Type Bettini, zeg maar. Natuurlijk, de Primavera heeft grote namen zien winnen, Binda, Bartali, Coppi, Merckx, Fignon, Raas. Toch staan er net teveel mannen tussen die tijdens de Tour de France rond etappe negen de remmen dichknijpen en op het strand gaan liggen. Hoeveel resepct je ook voor die discipline van koersen moet hebben. De Cipressa, de Poggio en de Via Roma, vanwege wegwerkzaamheden tijdelijk niet aangedaan. Iedere wielrenner kan de finale wel dromen. Maar als echte liefhebber is een droom met La Redoute, modder, regen en kasseien minstens net zo mooi.